Getuigenissen / rapportages

Zoveel jaar later na de uitreiking van NT-en
In het jaar 2000 vond er een uitreiking plaats door 3 Gideons aan de uitgang van het Landstede College te Zwolle. Een jongeman had zich voorgenomen om het NT, dat hij kreeg aangereikt weg te gooien als hij merkte dat zijn vrienden zagen dat hij het NT aannam. Dat gebeurde echter niet.
Hij nam het NT mee naar huis. Later is hij -als gevolg van het feit dat er allemaal dingen om hem heen gebeurden- in het NT gaan lezen en heeft daardoor de Here Jezus leren kennen en Hem aangenomen als zijn Heer en Heiland. Inmiddels is hij getrouwd en heeft 2 kinderen. Een dezer dagen -wij noemen januari 2012- nam hij contact op met een christen die "toevallig" een Gideon bleek te zijn; hem werd gevraagd naar vervolgstappen in zijn nieuwe leven. 
Een bemoedigend bericht voor de leden van afdeling Zwolle! ptL.

Ook nu nog na 25 jaar.
Graag wil ik u even iets vertellen. Tijdens mijn studie aan de chr. HTS in Hilversum werd het wiskunde college in 1987 onverwachts onderbroken door 2 heren die graag even wat wilde toelichten (ik zie het nog letterlijk voor mijn ogen afspelen). Het bleken 2 heren te zijn van de Gideons die toen aan elke leerling gratis een blauw bijbeltje overhandigden. Het werd doodstil in de collegezaal, want dit had nog niemand eerder meegemaakt. Velen hebben het bijbeltje geaccepteerd echter ik weet ook van een enkeling die het niet accepteerde. Overigens heb ik dat bijbeltje van toen nog steeds. Het geheel was voor mij een bijzonder moment. Ondanks het feit dat ik uit christelijke huize kom, heeft dat blauwe bijbeltje voor mij een heel bijzondere plaats gekregen. Het was zondermeer de basis voor belangrijke vervolg-stappen in mijn christen-leven. Dus heeft het uitdelen van dat bijbeltje absoluut vrucht gedragen in mijn leven. Graag wil ik de Gideons hiervoor, bijna 25 jaar na dato, heel hartelijk voor danken en Gods rijke zegen toewensen bij de verdere verkondiging van het evangelie dmv het uitdelen van de bijbeltjes. Voor mij was het zeer waardevol.

Met vriendelijke groeten (en dan volgt de naam van de afzender).

Kort en bondig
Ik was de enige aan de kassa bij de pomphouder; een ideale gelegenheid om hem een Nieuw Testament aan te bieden.
"Wilt u een bijbeltje van mij hebben meneer" ? vroeg ik hem.
Meneer, was het antwoord. "Ik ben Rooms Katholiek. Ik heb m'n eigen geloof. Ik heb thuis al een Bijbel"
Na zoveel negatieve afwijzingen had ik geen lust meer om met hem in discussie te gaan. 'k Had het gevoel dat hij zijn antwoorden op mijn aanbod al klaar had liggen.

Korte rapportage van één van onze leden.
Ik sprak een jongen aan bij een verspreiding bij het uitgaan van de school. Hij was verbaasd dat wij er stonden. "Nou, nou, jullie houden wel vol" riep hij mij toe. Wat bleek: drie jaar eerder had hij bij een uitdeling resoluut geweigerd. Het was bij een heel andere school in een heel andere plaats en hij vertelde mij kort wat er allemaal gebeurd was in zijn leven. Ik denk dat het hem in zijn eigen leven even stilzette. Hij vroeg me met een glimlach of hij er nu wel één mocht hebben. Zo werkt het dan blijkbaar ook.

Wij kregen de volgende brief:
Beste Gideons,
Ik schrijf u om u te vertellen hoe geweldig u mij hebt geholpen.
Toen ik nog op school zat, kreeg ik van de Gideons een blauw zakbijbeltje aangeboden. Ik heb het aangenomen, maar heb er eerlijk gezegd nooit in gelezen.
Op 17 jarige leeftijd ben ik getrouwd en kort daarna werd ons dochtertje geboren.
Zowel mijn man als ik zelf waren helemaal niet in geestelijke zaken geinteresseerd en daarom lag uw blauwe boekje ergens onderin een la.
Nu ben ik 19 en mijn man is 21. Hij is ongeneeslijk ziek en moet veel lijden. Ik kan zonder hem niet verder leven.
Kortgeleden kwam ik "toevallig" uw blauwe boekje weer tegen en in mijn vertwijfeling ben ik er in gaan lezen.
We hebben hierdoor zoveel troost en kracht ontvangen, dat ik nu heb kunnen accepteren eventueel zonder man alleen met mijn dochtertje verder te moeten leven.
Het lezen ervan heeft mijn man vooral nu in het aangezicht van de dood helemaal rustig gemaakt.
Ik kan u daarom niet genoeg bedanken voor wat u voor ons beiden gedaan hebt. Ik hoop oprecht dat u met uw prachtige werk vooral door blijft gaan en u niet laat ontmoedigen door negatieve of lauwe reakties op scholen.
Leest u mijn brief maar gerust voor als dat wordt toegestaan.
en dan volgt de naam van de afzender.

Een Gideon rapporteert.
Ik spreek 3 jongens aan. Eén zegt spontaan dat ik hem absoluut geen plezier doe met een Bijbel. Ik kijk verbaasd, het is toch het meest gelezen boek ter wereld, antwoord ik. Uiteindelijk staan we meer dan een half uur intensief te discussieren, samen met zijn vrienden. De 3 studiegenoten zijn het er over eens, dat discussies zoals de onze van levensbelang zijn en dat ze er te weinig tijd voor nemen. Dat ze zich wel technisch en abstract ontwikkelen op de universiteit, maar dat er meer is tussen hemel en aarde. Ze herinneren zich, dat er op en rond de universiteit (christelijke) groepen bij elkaar komen om te praten over levensvragen en nemen zich voor om deze te gaan bezoeken.

Kerst, een nieuw begin.
Een Gideon rapporteert op één van de bijeenkomsten het volgende.
Zijn nichtje reist dagelijks met de trein tussen Apeldoorn en Amersfoort. Op een ochtend ziet ze een moslim-meisje met een blauw boekje in haar hand (het blijkt een Nieuw Testament te zijn, uitgereikt door de Gideons) en vraagt haar hoe ze er aan komt. Met kerst gekregen van een man, die achter een kerstkraam stond bij mijn school, is het antwoord.
Er ontstond een gesprek of ze het begrijpt en of het duidelijk is. Omdat beide meisjes dagelijks samen reizen, ontstaat er een vriendschap, waardoor ze samen de Bijbel gaan onderzoeken. Het meisje vindt uiteindelijk de Here Jezus als haar persoonlijke Redder en Verlosser. Ook bij het meisje thuis wordt hierover met de ouders gesproken.
Weer eens een bewijs dat God werkt en Zijn belofte nakomt. Gods Woord keert niet vruchteloos terug.